YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/13417
KARAR NO : 2012/12088
KARAR TARİHİ : 28.11.2012

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 10.02.2009 tarihli ve 2008/328 Esas, 2009/53 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, yine Dairemizin 2012/6058 Esas sırasında kayıtlı Gaziantep Çocuk Mahkemesinin 05.04.2010 gün ve 2008/459 Esas, 2010/563 Karar sayılı dosyası ile bu dosya arasında suç ve sanıklar yönünden fiili ve hukuki bağlantı olduğundan dava evrakları birlikte ele alınıp incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdure …’nın soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan 06.08.2008 tarihli ifadesi sırasında, sanık hakkında şikâyetçi olduklarını belirten mağdure vekiline 02.12.2008 tarihli duruşmada CMK.nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de;
CMK.nın 260. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdure vekilinin şikâyetçi olduğunu beyan edip hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi gereğince mağdure …’nın davaya katılmasına, vekili Av. …’nun da katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilip katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.