Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/12114 E. 2022/10 K. 10.01.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12114
KARAR NO : 2022/10
KARAR TARİHİ : 10.01.2022

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Hükmolunan ceza miktarı itibarıyla koşulları bulunmadığından, sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin 5271 sayılı CMK’nin 299/1. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
A) Sanık müdafisinin “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyizinin incelenmesinde:
5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı, atılı suçun 7188 sayılı Kanun’un 29. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na eklenen 286. maddenin 3. fıkrasında belirtilen temyiz edilebilecek suçlar arasında da yer almadığı anlaşılmakla; sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
B) Sanık müdafisinin “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyizinin incelenmesinde:
Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 02.01.2021 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 304/2-a maddesi gereğince dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmesine, 10.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.