YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/20767
KARAR NO : 2013/4871
KARAR TARİHİ : 18.03.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; sanıklar … ve …’in müşteki …’ın iş yerinde satış elemanı olarak çalışırlarken yaptıkları hizmet gereği mağdurun çeşitli gıda maddelerinin ve temizlik maddelerinin bulunduğu depoya yaptıkları hizmet nedeniyle zaman zaman girip çıktıkları, bu nedenle mağdurun deposuna girdiklerinde mağdurun rızası ve bilgisi dışında toplam 50.000 TL değerinde çeşitli gıda maddesi ve temizlik maddelerini alıp başka yerlere sattıkları, şeklindeki eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 155/2.maddesinde hürriyeti bağlayıcı cezanın yanı sıra adli para cezasının da uygulanmasının zorunlu olması karşısında bu madde gereğince adli para cezasının uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık … Topçu’nun sabıkasına konu ilamların hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden ve sanık …’in sabıkasının bulunmaması nedeniyle geçmişteki hallerinin olumlu sayılması gereken sanıkların, bir daha suç işlemekten çekinmeyeceği kanaatini uyandıran nedenler açıklanmadan, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden, sadece bir daha suç işlemeyeceği kanaati oluşmadığından bahisle haklarında CMK.nun 231.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi