YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/12831
KARAR NO : 2012/11832
KARAR TARİHİ : 22.11.2012
Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar …, …, …, …’nin yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2012 gün ve 2010/51 Esas, 2012/18 Karar sayılı sanık … hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hüküm yönünden re’sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanıklar müdafilerinin süresinden sonra vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık savunmaları ve savunmayı destekleyen tanık beyanları, 12.07.2008 tarihli polis tutanağı ile tüm dosya kapsamından; 15 yaşından küçük olan mağdurenin herhangi bir cebir tehdit veya hile olmaksızın gayriresmi olarak evlendiği sanık … ile birlikte sanığın anne ve babası olan diğer sanıklar … ile …’ın evinde kalmaları karşısında sanıklar hakkında belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK.nın 109/1. maddesi yerine, 109/2. maddesiyle uygulama yapılması ve sanıkların mağdureye karşı eylemlerini cebir veya tehdit kullanarak gerçekleştirdiğine dair soyut iddia dışında herhangi bir delil bulunmadığı halde, haklarında TCK.nın 103/4. maddesi uygulanmak suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,
Uygulamaya göre de;
Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan uygulama yapılırken, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK.nın 61. maddesindeki sıralamaya göre, 43. maddenin 103/6. maddeden sonra uygulanması gerektiği, TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasındaki suçun ağırlaşmış halinin teselsül edemeyeceği, zincirleme biçimde gerçekleşen eylemlerin 103/6. maddeden öncekiler olması nedeniyle TCK.nın 43. maddesi uyarınca yapılacak artırım miktarının 103/6. ile tayin edilen ceza üzerinden değil, bu maddenin tatbikinden önce bulunan ceza miktarı üzerinden hesaplanması ve bunun 103/6. maddeyle belirlenen cezaya eklenmesi ile sonuç cezanın tayini gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması;
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kısmen re’sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.