YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/21379
KARAR NO : 2013/4933
KARAR TARİHİ : 18.03.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇA SÜRÜKLENEN
ÇOCUKLAR : …, …, …, …, …
SUÇ : Mala Zarar Verme, Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuklar …, … ve …’nın, kendilerine baro tarafından zorunlu müdafii olarak atanan Av. …’den haberdar oldukları, müdafiinin 10.05.2010 tarihli süre tutum dilekçesinde kararı temyiz edenler ibaresini kullandıktan sonra, yalnızca …’ın ismini belirtmiş ise de; kastının tüm suça sürüklenen çocuklar hakkındaki mahkeme kararını temyiz etmek olduğunun gerekçeli temyiz dilekçesinden ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, tüm suça sürüklenen çocuklar hakkındaki hükümlerin yapılan incelemesinde;
Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Suça sürüklenen çocukların, 05.12.2006 tarihinde, Gazipaşa Hemzemin geçit kablolarını kestikleri, ardından kablolar ile birlikte olay yerinden kaçarak bunları hurdacılık yapan Murat Ataş’a 7 çuval içinde sattıkları, böylelikle hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;
1-Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların, üzerlerine atılı olan ve 5237 sayılı TCK.nın 142/1-a maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nevi itibariyle, 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak haklarındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK.nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
2-Mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocukların, suça konu kabloları, hırsızlık yapmak amacıyla zorunlu olarak koparmak suretiyle çalınmak istenen malın aynına zarar vermekten ibaret eylemlerin, bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, haklarında ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.