YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/19424
KARAR NO : 2013/3758
KARAR TARİHİ : 28.02.2013

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında “güveni kötüye kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; sanığın, katılanın işlettiği cep telefonu dükkanına gidip eşi için cep telefonu alacağını beyan etmesi, buradan eşine göstermek üzere toplam 1070 TL değerinde iki adet cep telefonunu alması, telefonları geri getirmemesi üzerine katılan tarafından aranması, bu arama üzerine telefonları en kısa zamanda getireceğini beyan etmesi, ancak iade etmemesi şeklinde gerçekleşen eylemin “güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,
Ancak; sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçunun şikayete bağlı olduğu ve 19/12/2006 tarihinden önce işlendiği dikkate alınarak, 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile yürürlükten kaldırılan ancak, lehe olması nedeniyle 19.12.2006 tarihine kadar işlenen suçlar itibariyle uygulanması gereken 5237 sayılı Yasanın 73/8. madde ve fıkrası yollaması ile 5271 sayılı CMK’nun 253 ve 254. maddeleri gereğince, bu suçun uzlaşmaya tabi olduğu gözetilmeden ve taraflar hakkında uzlaşma hükümleri uygulanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer C.savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.