YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/16707
KARAR NO : 2013/2939
KARAR TARİHİ : 19.02.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Avustralya’da yaşayan katılanın, 1998 yılında akrabası olan sanığa gönderdiği 20 bin Avustralya Doları ile sanığın Çanakkale’de bir ev ve bir kooperatif hissesi satın alması, kooperatif aidatlarını taşınmazdan gelen kiralar ile karşılayarak katılanın malvarlığını onun yokluğunda idare etmesi, 2006 yılında araları bozulduktan sonra katılanın sanığa gönderdiği paranın taşınmazların ederinden fazla olduğunu, arta kalan miktarı sanığın uhdesinde tuttuğunu iddia etmesi üzerine açılan kamu davasında, sanığın babası hakkında yine katılanın benzer iddiaları nedeniyle yürütülen kovuşturma dosyalarında alınan bilirkişi raporlarında sanığın ve babasının katılan adına taşınmazlarla ilgili birçok faydalı masraf yaptıklarının, harcanan paralar ile katılanın 1998 yılında gönderdiği paranın uyumsuz olduğuna dair herhangi bir tespitin bulunmaması nedeniyle, aralarındaki ilişkinin hukuki ihtilaf teşkil ettiği değerlendirmesi ile sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.