YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/20713
KARAR NO : 2013/4922
KARAR TARİHİ : 18.03.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; sanık …’un, Türkiye Jokey Kulübü’nün ganyan bayiliğini yaptığı, kulüple arasındaki bayilik sözleşmesi hükümleri uyarınca gördüğü hizmetin karşılığı olarak elde ettiği paralardan teminatın mahsubundan sonra kalan 550,00 TL yi kulübün hesabına en geç 08.06.2005 tarihinde yatırması gerekirken yatırmadığı anlaşıldığından, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezasının belirlenmesi sırasında, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeye dayanarak tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,
2-5237 sayılı TCK.nın 52/4.maddesine göre ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin karar yerinde gösterilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, adli para cezasına bölümün tamamen çıkartılıp yerine, “sanığın 5237 sayılı TCK’nın 155/2.maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52.maddesi uyarınca verilen 5 gün adli para cezasının mahkemenin takdirine bağlı kalınarak günlüğü 20,00 TL’den çevrilmek üzere sonuç olarak 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde belirtilmesi ile hükmün 5. bendinde yer alan “taksitlerden birinin ödenmediği ya da süresinde ödenmediği takdirde geriye kalan kısmın tamamının bir seferde tahsiline” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.