Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2021/5779 E. 2022/3208 K. 22.02.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5779
KARAR NO : 2022/3208
KARAR TARİHİ : 22.02.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 1632 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1) CMK’nun 225/1. maddesindeki “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen fail ve fiilden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, bu kapsamda …Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Savcılığının 19/04/2016 tarihli ve 2016/277 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın 14/11/2015-10/02/2016 tarihleri arasında firar suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılmış olmasına karşın, mahkemece sanığın 22/05/2015-11/11/2015 tarihleri arasındaki firar suçu işlediğinin kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,
2) Sanığın temyiz dilekçesinde hakkında askerliğe elverişli olmadığına dair rapor tanzim edildiğini ifade etmesi karşında, bağlı bulunduğu Askerlik Şubesi Başkanlığından sanık hakkında askerliğe elverişli olmadığına dair herhangi bir sağlık kurulu raporu düzenlenip düzenlenmediğinin sorularak böyle bir rapor bulunması halinde raporun üst makam onaylı suretinin dosyaya getirtilerek askerliğe elverişsizlik halinin suç tarihlerini kapsayıp kapsamadığı hususunda ek rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre;
1) Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nun 50/1-a maddesi yerine TCK’nun 50/a maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2) Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin sevk maddesi olarak TCK’nin 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nin 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3) TCK’nun 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,
Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.