YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9859
KARAR NO : 2012/11723
KARAR TARİHİ : 21.11.2012
Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.01.2012 gün ve 2011/68 Esas, 2012/14 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm re’sen de temyize tâbi olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdure beyanlarında her ne kadar sanığın kendisi ile ilişkiye girdiğini belirtmiş ise de, mağdurenin yaşı dikkate alındığında ilişkinin gerçek anlamını bilemeyebileceği gibi sürtünme şeklindeki eylemleri de ilişki olarak yorumlayabileceği, mağdure hakkında düzenlenen raporlarda da fiili livata bulgusunun tesbit edilmemesi karşısında lehine yorumla sanığın, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de,
5237 sayılı TCK.nın 49. maddesi uyarınca aynı Kanunun 103/6. maddesine göre 15 yıldan 20 yıla kadar hapis cezasına hükmedilebilecek iken, sanık hakkında 103/2, 4. maddeleri uyarıca 18 yıl hapis cezasına hükmedilmesine karşın 103/6. maddesi uyarınca artırım yapılarak hakkaniyete aykırı olarak sanığın yine 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, re’sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.