YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/7739
KARAR NO : 2012/11991
KARAR TARİHİ : 26.11.2012

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2007 gün ve 2006/525 Esas 2007/554 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık savunmaları, mağdurenin beyanları ve tüm dosya içeriğinden; mağdure ile sanığın arkadaş olup olay günü de … ile sanığın evinde kaldığı, mağdurenin sabahleyin arkadaşı ile telefon görüşmesi yaptığını gören sanığın “kiminle konuşuyorsun, benim yanımda iken kimseyle konuşamazsın” deyip mağdureyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettiği, mağdurenin bir şekilde olayı polise ihbar ettirmesi üzerine işlem yapıldığı, mağdurenin hukuka aykırı şekilde hürriyetinden yoksun kılındığına ilişkin bir delil bulunmaması karşısında eylemin kasten yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden, dosya kapsamına uymayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Uygulamaya göre de;
Sanık hakkında verilen mahkûmiyetin doğal sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/1, c-e madde ve bentlerinde düzenlenen hak yoksunluklarına karar verilmemesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.05.2009 gün ve 2009/2-2 Esas, 2009/115 sayılı Kararında vurgulandığı gibi sanığın adli sicil kaydına konu olan Kocaeli 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 2003/662 Esas, 2003/1281 Karar sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK.nın 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi.
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.