YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/22352
KARAR NO : 2013/1812
KARAR TARİHİ : 04.02.2013

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1-Sanık … hakkında katılan vekilince yapılan temyize yönelik incelemede;
Sanık hakkında 26/05/2008 tarihli iddianamede nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan bir dava olmadığı ve bu suçtan verilen bir hükmünde bulunmadığı, sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma ve görevi kötüye kullanma suçlarından dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanık hakkında 04/02/2010 tarihinde verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı katılan vekilinin, 23/03/2010 havale tarihli dilekçesi ile yaptığı itiraz üzerine, Kartal 3.Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda sahtecilik suçu yönünden red, güveni kötüye kullanma ve görevi kötüye kullanma suçları yönünden ise kabul kararı verildiği, itirazın kabul edildiği suçlara ilişkin mahkemesince yeniden duruşma açılarak hüküm kurulmadığı gibi katılan vekilince bu suçlara yönelik temyiz talebinin de bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık … hakkında Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekili tarafından yapılan temyize yönelik incelemede;
Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin menfaatin son olarak temin edildiği 16/07/2004 tarihi olması gerekirken 15/06/2008 olarak yanlış gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
16/07/2004 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’un 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’un 223/8.maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.