YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20429
KARAR NO : 2013/5281
KARAR TARİHİ : 21.03.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme, hırsızlık
HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten … tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.
Somut olayda;sanık …’nın hurdacılık yapan sanık …’a elektrik teli hırsızlığı yapacaklarını söyleyerek yardım istediği, sanık …’un ise, olay yerine gelemeyeceğini ancak telleri satın alabileceğini belirtmesi üzerine sanık …’in diğer sanık … ve suça sürüklenen çocuklar … ve … konuşup birlikte hırsızlık yapmaya karar vererek 22/05/2009 tarihinde geceleyin E90 otoyolu kenarında … Mersin 5. Bölge Müdürlüğü sorumluluk alanında bulunan elektrik tellerini çalmak üzere olay yerine gittikleri, sanık … ile Soner’in elektrik direklerinin üzerine çıkarak telleri kesmeye başladıkları, bu sırada demir keskiyi düşürüp kaybedince sanık …’in sanık …’u arayarak telleri kesmek için alet istediği sanık …’in de motosiklet ile giderek sanık …’dan telleri kesmek için kullanılan aleti alıp olay yerine getirdiği ve kesip sardıkları yaklaşık 40 kg ağırlığındaki telleri götürmek istedikleri sırada olay yerine gelen jandarmayı fark ederek olay yerinden uzaklaştıkları olayda, çalınmak istenen malın zorunlu olarak aynına zarar vermekten ibaret eylemin, bir bütün halinde hırsızlık suçunu oluşturacağı anlaşılmakla, sanıkların atılı kamu malına zarar verme
suçundan beraatlerine, subut bulan hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
1-Kamu malına zarar verme suçundan sanıklar ve suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanık … müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanık … müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2-Hırsızlık suçundan dolayı kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklardan …, … ve … müdafiileri ile katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,
1-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan ayın maddeninin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar 53. madde 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Her bir sanığın sarfına sebebiyet verdiği yargılama giderinin ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken kanun metninde yazılı olmamasına rağmen 5271 sayılı CMK’nun 326/2 maddesine aykırı olarak sanıklardan eşit olarak alınmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/12. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ile yagılama giderleri kısmındaki “eşit olarak alınmasına” bölümünün çıkartılarak yerlerine “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ve “yargılama giderinin sanıklardan ayrı ayrı tahsiline”,denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,21/03/2013 günüde oybirliğiyle karar verildi.