Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2011/65615 E. 2013/9451 K. 22.05.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/65615
KARAR NO : 2013/9451
KARAR TARİHİ : 22.05.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; katılana ait iş yerinde ofis görevlisi olarak çalışan sanığın, katılan tarafından kapalı çarşıdan 25.000 USD alması için görevlendirildiği, dövizi aldıktan sonra, yüklü miktarda kredi kartı borcu bulunması nedeniyle paranın 20.000 USD’sini bozdurup borcunu ödediği, kalan 5.000 USD’yi de şirkete ait araca koyduğu ve aracı şirketin arka sokağına bırakarak ortadan kaybolduğu şeklindeki eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 61/1-e maddesine göre, meydana gelen zarar miktarı gözetilerek sanık hakkında hükmolunan cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Gerekçeli kararda iddia makamının esas hakkındaki mütalaasına yer verilmeyerek, CMK’nın 230/1-a maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.