YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/22317
KARAR NO : 2013/6708
KARAR TARİHİ : 11.04.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak
…
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; Katılanın … çırçır ve yağ fabrikasının sahibi olduğu, … da bulunan …A.Ş.ne presli pamuk balyası göndermek için nakliyeci sanık …’la anlaştığı, …’un kendisine ait … plaka sayılı araç ve bu araçta şoförlük yapan diğer sanık … …’nın kamyonla birlikte pamuğu kamyona yükledikleri, ancak araç sahibi sanık … ve şoför olarak çalışan sanık … … nin fikir ve eylem birliği içerisinde nakliye amacıyla …A.Ş ye teslim etmeleri gereken katılana ait pamuk balyalarını başkasına satarak katılan şirketi zarara uğrattığı olayda,sanıklar … ve …’ın üzerlerine atılı suçun subut bulduğundan mahkumiyetlerine, diğer sanık …’ın savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraatine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak
oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;
Hükmün ikinci fıkrasında yer alan ”sanıkların TCK’nun 155/2 maddesi uyarınca 50 gün adli para cezasıyla cezalandırılması”, üçüncü fıkrasında yer alan “5237 sayılı yasanın 62.maddesi gereğince sanıklara verilen cezada 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 41 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” beşinci fıkrasında 5237 Sayılı Yasanın 52 maddesi gereğince günlüğü 20.00.YTL den paraya çevrilmek suretiyle sanıkların 820,00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibarelerinin yerine ”sanıkların TCK’nun 155/2.maddesi uyarınca 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı yasanın 62.maddesi gereğince sanıklara verilen cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak sanıkların 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına sanıklara verilen 4 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL.den 80 TL. adli para cezasına çevrilmesine,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.