YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/22989
KARAR NO : 2013/6651
KARAR TARİHİ : 10.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma
…

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanıklar hakkında hürriyeti bağlayıcı cezaya hükmedilmiş olması karşısında kararın kesinliğinden bahsedilmeyeceğinden kararın kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ilişkin 28.10.2008 tarihli ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanıklara hükmedilen cezanın nev’i ve miktarına göre yasal koşulları bulunmadığından, sanıklar müdafiinin duruşmalı temyiz inceleme isteminin, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddinine karar verilerek yapılan incelemede,
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda; sanıkların katılanlara ait eşyaları İstanbul’dan Bodrum’a taşıma konusunda anlaştıkları ve parasını da aldıkları halde bir kısım eşyayı teslim etmemekten ibaret eylemlerinin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; diğer temyiz itirazlarının, reddine,
Sanıklar hakkında tayin edilen cezanın ertelenmesi ile ilgili gerekçede olumsuz kanaat belirtildiği halde, uygulanmamasına yönelik gerekçe gösterilmeden kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 Sayılı TCK’nun 50.maddesinde öngörülen adli para cezası ve seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.