YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13162
KARAR NO : 2022/1792
KARAR TARİHİ : 08.03.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜMLER :… 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/09/2019 tarih ve 2019/213 Esas, 2019/487 Karar sayılı kararı ile,
Sanık … hakkında,
a-Katılan …’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası,
b-Katılan …’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair karar.
TEMYİZ EDENLER : Sanık … müdafii, katılanlar … ve … vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık …’in katılanlar … ve …’ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin sübuta, hakkında TCK’nin 25, 27, 28, 30. maddelerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin TCK’nin 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine, ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
1)Dairemizin 27/03/2019 tarih ve … Karar sayılı kararında sanık hakkında katılanlar … ve …’ye yönelik eylemlerde uygulanan 1/2 oranında haksız tahrik indirim oranının uygun olduğu kabul edildiği halde, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda 2/3 oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,
2)Katılanlar … ve … kendilerini vekil ile temsil etmelerine rağmen vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08/03/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.