Yargıtay Kararı 7. Hukuk Dairesi 2021/1423 E. 2021/4020 K. 16.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/1423
KARAR NO : 2021/4020
KARAR TARİHİ : 16.12.2021

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.10.2012 tarihinde verilen dilekçeyle tapu kaydındaki şerhin terkini, 2. kademede tazminat talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 14.11.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi’nce istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, tapu kaydındaki şerhin terkini istemine ilişkindir.
Davacı vekili; müvekkilinin 1701 parsel sayılı taşınmazı 18.12.2006 tarihinde takyidatsız olarak satın aldığını, tapu kaydı üzerine 13.03.2007 tarihinde ‘’Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1985/23 Esas 1987/1507 Karar sayılı kesinleşmiş Maliye Hazinesi adına tesciline dair karar vardır’’ şerhinin işlendiğini, bu kaydın müvekkilini bağlamadığını ileri sürerek şerhin terkinini, bunun mümkün olmaması halinde 400.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu 1701 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki davalı Hazine lehine konulan şerhin kaldırılmasına karar verilmiştir.
Davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Hükmü davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı Hazine vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.
2-Davalı Hazine vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazına gelince;
6100 sayılı HMK’nun 326. maddesinde hüküm verilirken kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği belirtilmiştir. HMK’nun 323/ğ maddesi uyarınca vekalet ücreti de yargılama giderleri arasında olup bu tür davalarda maktu tarifeye göre hüküm altına alınır. Davanın kabulü ile şerhin terkinine karar verildiğinden davacı yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nispi vekalet ücreti takdiri doğru görülmediği gibi, Bölge Adliye Mahkemesince vekalet ücretine ilişkin hukuka aykırılığın giderilmemesi de doğru görülmemiş ve bu husus kararın bozulmasını gerektirmiş ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/2. maddesi gereğince İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararındaki hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 11/06/2020 tarihli 2020/651 Esas -2020/667 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA, İstanbul Anadolu 13. Asliye Hukuk Mahkemesinin 14/11/2019 tarih ve 2017/3888 Esas 2019/329 Karar sayılı kararının hüküm sonucunun (4.) bendindeki ‘’AAÜT uyarınca 47.034,00 TL’’ibarelerinin hükümden çıkarılarak yerine ” Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 2.725,00 TL maktu’’ ibarelerinin eklenmek suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.