YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/23296
KARAR NO : 2013/6291
KARAR TARİHİ : 08.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
…

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Dolandırıcılık suçunun dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.
Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile, doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır. Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.
Somut olayda, katılana, cadde üzerinde yaklaşan sanık …’un, iki kez hacca gittiğini, babasının öldüğünü, … okutacaklarını, kendisini de mevlüte beklediklerini, evlerinin hemen karşıda olduğunu söyleyerek cebinden bir miktar ABD doları ve TL çıkardığı, daha sonra yirmi metre uzakta bekleyen diğer sanık …’i, … diye seslenerek yanlarına çağırdığı, sanık …’un, babasının ölüm nedeniyle devir işlemleri olduğunu ve kendisinin de para koyması gerektiğini söylediği, katılanın önce parasının olmadığını söylediği, sonra cebinde bulunan 200 Euro, 100 ABD doları ve 7 Suudi Arabistan Riyalini çıkararak bu şahsa verdiği, sanık …’un, … diye yanına çağırdığı diğer sanık …’a, parayı vererek ” bu para yeter mi git hocaya danış ” diye söyleyerek sanığı gönderdiği, daha sonra da sanık …’un, katılanın yanından ayrıldığı, katılanın fotoğraftan sanıkları teşhis ettiği, böylece sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği, 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizilik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde, hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanıkların kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 08/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.