YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14722
KARAR NO : 2012/39530
KARAR TARİHİ : 19.06.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Somut olayda;
Sanığın aralarındaki anlaşma gereğince kar ortaklığı karşılığında katılanın hayvanlarını otlattığı, ancak olay tarihinde katılana haber vermeksizin ve onun rızasını almaksızın … ve …’de katılana ait hayvanları sattığı anlaşıldığından, eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
1-5237 Sayılı Yasanın 53.maddesinin 1.fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerinde velayet, vesayet ve kayyımlık haklarına ilişkin hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3.fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sahibi mağdur … olan ve güveni kötüye kullanma suçunun konusunu oluşturan paranın, özel hukuk davası yoluyla sanıktan talep edilebileceği paraya el konulmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 55.maddesine yanlış anlam verilerek, yazılı şekilde kazanç müsaderesine hükmedilmesi,
3-Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun’un 1.maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu’nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1.maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltimesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun’un 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın “c” bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmesi ile hükümden 5237 sayılı TCK.nın 55.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması ve hükümde yer alan “YTL” ibarelerinin “TL” olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.