YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/7031
KARAR NO : 2021/10243
KARAR TARİHİ : 29.12.2021
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacı kadının tüm temyiz itirazları yersizdir.
2- Davacı-karşı davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelemesine gelince; Taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarının ilk derece mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda “kadının evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmediği, sadakatsiz tutum ve davranışlarda bulunduğu” erkeğin ise “kadının başka bir erkekle ilişkisi olduğu yönünde dedikodusunu yapmak suretiyle eşine karşı duygusal şiddet uyguladığı, kadını evden kovduğu ve cinsel saldırıya teşebbüs ettiği” gerekçesiyle tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek davalarının kabulüne karar verilmiş, karara karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, kadına yüklenen sadakatsizlik vakıasının güven sarsıcı boyutta kaldığı, “birlik görevlerini yerine getirmeme” vakıasının ispatlanamadığı, erkeğe yüklenen “kadının başkasıyla ilişkisi olduğu yönünde dedikodusunu yapmak” vakıasının ise erkeğin durumu araştırmak amacıyla hareket ettiği, dedikodu çıkarmak maksadında olmadığı gerekçesiyle kadının az erkeğin ağır kusurlu olduğu sonucuna ulaşılarak kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmedilmiş, karar davacı-karşı davalı erkek ve davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.
Ancak, yapılan yargılama ve toplanan deliller değerlendirildiğinde, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu durumda yanılgılı değerlendirme sonucu davacı-karşı davalı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.
3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit derecede kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına maddî ve manevî tazminata hükmolunamaz (TMK m. 174/1-2). Kadın yararına Türk Medeni Kanunu’nun 174/1, 2. maddesi koşulları oluşmamıştır. O halde, davalı-karşı davacı kadının maddî ve manevî tazminat isteklerinin reddine karar vermek gerekirken hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde kadın lehine maddî ve manevî tazminata hükmolunması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Nazlı’ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Burak’a geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 29.12.2021 (Çar.)