Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2020/6092 E. 2022/2809 K. 23.02.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6092
KARAR NO : 2022/2809
KARAR TARİHİ : 23.02.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında, avukat olan müşteki … adına sahte yetki belgesi düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında; 4667 sayılı Avukatlık Kanununda değişiklik yapılmasına dair Kanun’un 36. maddesi ile 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 56. maddesine eklenen “Avukatlar veya avukatlık ortaklığı başkasını tevkil etme yetkisini haiz oldukları bütün vekâletnamelerini kapsayacak şekilde bir başka avukata veya avukatlık ortaklığına vekâletname yerine geçen yetki belgesi verebilir. Bu yetki belgesi vekâletname hükmündedir. Vekâletnameler Türkiye için tek tip olup, vekâletnamenin biçim ve içeriği Türkiye Barolar Birliği ile Türkiye Noterler Birliği tarafından hazırlanır.” şeklindeki ve Türkiye Barolar Birliği Avukatlık Kanunu Yönetmeliği’nin 18. maddesinin 2. fıkrası uyarınca “Avukatlar veya avukatlık ortaklıkları, başkasını tevkil etme yetkisini taşıdıkları tüm vekâletnameleri kapsayacak şekilde tek bir genel ya da ayrı ayrı özel yetki belgesi düzenleyerek; bir başka avukatı veya avukatlık ortaklığını müvekkilleri adına vekil tayin edebilirler. Vekâletname hükmünde olan bu yetki belgesi; tüm yargı mercileri ile resmi ve özel kişi, kurum ve kuruluşlar için hukuken vekâletname işlev ve etkisi taşır. Yetki belgesinde yetki verenin ve yetkilendirilenin adı, soyadı, barosu, sicil ve vergi numarası ve bu maddenin birinci fıkrasında yazılı hususların yer alması gereklidir.” hükümleri uyarınca, yetki belgesinde yer alması gereken unsurların düzenlendiği, somut olayda dava konusu olan sahte yetki belgesi incelendiğinde, yetkilendirilen kişilerin avukat olmadığı, baro ve sicil numaralarının yetki belgesinde yer almadığı ve bu haliyle sahte yetki belgesinin aldatma kabiliyetini haiz olmadığı ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.