YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15114
KARAR NO : 2013/5011
KARAR TARİHİ : 25.04.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından sanıklar …, …, … ve …’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.06.2006 gün ve 2005/575 Esas, 2006/257 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık …’a tayin olunan cezanın miktarına göre ve süresi içinde yapılmayan sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklara atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde;
Sanıkların, mağduru hürriyetinden yoksun bırakma şeklindeki eylemlerini işleme özellikleri, suçun yeri, zamanı ve sanıkların kasta dayalı kusurlarının ağırlığı ve TCK.nın 3/1. maddesinde öngörülen orantılılık dikkate alındığında sanıklar hakkında cezaların alt sınırdan belirlenmesi ve sanık …’un mağdura tokatla vurmak, diğer sanıklara bağlaması için kablo temin etmek, mağduru araca bindirmek üzere götürülmesinde yardımcı olma şeklindeki eylemlerinin TCK.nın 37. maddesinde öngörülen doğrudan doğruya beraber işleme niteliğinde olduğu gözetilmeden aynı Kanunun 39. maddesinde öngörülen yardım etme biçimindeki sorumluluğunun hukuka aykırı olarak belirlenmesi nedeniyle sanık hakkında fazla ceza yerine az ceza belirlenmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık … hakkında önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ikinci kez yararına uygulama yapılmasına olanak bulunmadığından CMK.nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumundan yararlandırılması için bozma gerektiği yönünde tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye de iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklara atılı eziyet suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkların mağduru saat 23.15’ten ertesi gün saat 01.30’a kadar iki saatlik süre ile alıkoydukları sırada kablo ile bağlayıp vücuduna sigara basma ve vurma şeklindeki eylemlerinin sanık …’ın çalıştığı şirketin parasını dolandırdığı gerekçesi ile … adlı kişinin yerini söyletmek için işlendiği gözetildiğinde, eylemlerin sistematik ve devamlı olmaması karşısında eziyet suçu, hürriyetten yoksun bırakma amacıyla işlenmemesi nedeniyle ise TCK.nın 109/2. maddesinde öngörülen suçun unsurlarının oluşmadığı, eylemlerin TCK.nın 108. maddesinde öngörülen cebir suçunu ve sanıkların … adlı kişinin yerini söyletmek için silahla ve ölümle birden fazla kişiyle birlikte tehdit etmelerinin TCK.nın 106/2 ve 3. maddelerinde öngörülen hükümlere aykırılık oluşturduğu gözetilmeden, ilgili maddelerden ek savunma verilerek mahkûmiyetleri yerine, sanıklar hakkında aynı Kanunun 96. maddesinde öngörülen eziyet suçundan mahkûmiyet hükümleri kurulması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sanıkların ceza miktarıyla kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.