YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/24873
KARAR NO : 2013/9475
KARAR TARİHİ : 22.05.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma (Değişen suç vasfına göre hırsızlık)
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya bir başkasına yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.
Güveni kötüye kullanma suçunda ise, başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, kendisinin veya başkasının yararına olarak, zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunan veya bu devir olgusunu inkar eden kişi, şikayet üzerine cezalandırılmaktadır. Zilyetlik rızayla faile devredilmelidir,
Somut olayda; sanığın, önceden tanıdığı müştekinin yanına gelerek konuşmak için cep telefonunu istediği ve aldığı, görüşme yaptıktan sonra telefonu iade ettiği, aynı gün sarhoş vaziyette tekrar müştekinin yanına gelerek ikinci kez konuşma yapmak için cep telefonunu istediği, müştekinin ise sanığın sarhoş olup sorun çıkarabileceği endişesi ile telefonunu verdiği, sanığın cep telefonunu alıp bir saat sonra getireceğini söylemesine rağmen telefonunu iade etmediği anlaşılmakla, eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.