YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/10222
KARAR NO : 2013/12266
KARAR TARİHİ : 02.07.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanıklar … ile … hakkında yaralama suçlarından verilen kararlara yönelik yapılan incelemede;
5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanıklar hakkında 09.06.2011 tarihinde verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı katılan vekilinin, 16.06.2011 havale tarihli dilekçesi ile yaptığı itirazı üzerine, … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda verdiği red kararı ile verilen hükmün kesinleştiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmüne; sanıklar … ile … hakkında ayrıca kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olarak yapılan incelemede;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış
Biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanıklardan … askere gideceği için konvoy halinde asker uğurlaması yapıldığı ve katılanın dükkanının bulunduğu yolda giden konvoydaki sanık …’in aracına tanık …’e ait aracının arkadan çarpması sonucu konvoydaki araçların katılanın dükkanının önünde durdukları ve kaza hususunda konuşurlarken katılanın da kazaya karışan araç sahibi olan …’i tanıdığını ve kefil olacağını belirtip polise gerek yok şeklinde sözler söylediği, bunun üzerine sanık …’un katılanı eliyle ittirdiği ve bunu gören konvoydaki insanların da katılanın üzerine doğru geldiği, olay esnasında katılana ait … yerinin camlarını kırıldığı, dosya kapsamına göre kalabalık içerisinde katılanın dükkanının camlarını kimlerin kırdığını kesin olarak belirlemenin mümkün olmadığı, dinlenen tanıklar ve katılanın da ” camları kimin kırdığını görmediklerini ve sanıklardan … ve …’un yaralama eylemine katılmadıkları” şeklindeki beyanları nazara alındığında sanıkların üzerlerine atılı mala zarar verme ve kasten yaralama suçunu işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığından bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.