YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7432
KARAR NO : 2021/21438
KARAR TARİHİ : 14.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal, kasten yaralama, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın bilinen son adresi yerine, doğrudan Mernis adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2 maddesine göre tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.
1) Sanık hakkında müştekiler … ile …’ya (…) yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2) Sanık hakkında müştekiler … ile …’ya (…) yönelik tehdit ve müşteki …’ya yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın, müşteki …’ya yönelik konut dokunulmazlığının ihlali ve her iki müştekiye yönelik tehdit eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 116/4, 106/1-1.cümle, 43/2 kapsamında düzenlenen suçlar uzlaşma kapsamında ise de, sanığın müşteki …’yı bıçakla kasten yaraladığı, eşi olan müşteki …’yı da kasten yaraladığı anlaşılmakla, konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarının, uzlaşma kapsamına girmeyen
TCK’nın 86/2,3-e,3-a maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçları ile birlikte aynı müştekilere karşı işlenmesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK/nın 253/3 maddesi gereğince, konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarının uzlaşma kapsamında olmadığı belirlenerek ve bu nedenle tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 14.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.