YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/16765
KARAR NO : 2021/21463
KARAR TARİHİ : 15.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Suçtan zarar gören Adalet Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi Adalet Bakanlığı vekilinin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK’nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca kamu malına zarar verme suçu bakımından yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yazısı üzerine 15/10/2019 tarihinde tebliğ edilen kararı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 24/10/2019 tarihinde temyiz Adalet Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanığın, hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçundan hükmolunan temel cezanın doğrudan TCK’nin 125/3-a maddesi uyarınca tayini yerine aynı Kanun’un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra TCK’nin 125/3-a maddesi gereğince artırım yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Hakkari Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2013 tarih, 2011/430 E. ve 2012/304 K. sayılı ilamından dolayı mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan hüküm fıkralarının çıkartılarak, yerine “Hakkari Ağır Ceza Mahkemesinin 29/042013 tarih, 2011/430 E., ve 2012/304 K. sayılı hükmü ile çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen 15 yıl hapis cezasından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.