YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/7935
KARAR NO : 2021/9929
KARAR TARİHİ : 22.12.2021
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkek mirasçılarının tüm temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı-karşı davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Taraflarca TMK 166/1 hukuki sebebine dayalı karşılıklı boşanma davası açılmış, davalı-karşı davacı erkek yargılama sırasında 16.07.2016 tarihinde ölmüş, davalı-karşı davacı erkek mirasçıları TMK 181. maddesi gereğince kusur belirlemesi yönünden davaya devam etmişler, ilk derece mahkemesince tarafların karşılıklı açtıkları boşanma davalarının davalı-karşı davacı erkeğin ölümü nedeni ile konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, TMK 181/2. maddesi uyarınca kusurun ağırlığının davacı-karşı davalı kadında olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm taraflarca istinaf edilmiş, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince tarafların istinaf itirazlarının kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının “davacı-karşı davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunduğunun tespitine” şeklinde gerekçesinin ve hüküm fıkrasının düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenen davalı-karşı davacı erkeğin bilgisayarına program yükleyerek kişilerin özel hayatına ilişkin görüntü ve sesleri hukuka aykırı olarak yayın yoluyla ifşa etmek nedeniyle aldığı cezaya ilişkin suç tarihinin 22.01.2016 olduğu, tarafların bu eylemden sonra evliliklerine şans vererek 15.02.2016 tarihine kadar birlikte yaşamaya devam ettikleri, bunu açıkça dava dilekçelerinde beyan ettikleri, tarafların 15.02.2016 tarihine kadar birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenen vakıayı davalı-karşı davacı erkeğin affettiği en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerektiği ve kadına kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır. Bundan başka da davacı-karşı davalı kadının ispatlanan herhangi bir kusurunun bulunmadığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, davacı-karşı davalı kadının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunmadığının tespitine karar verilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi hükmünün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalı-karşı davacı mirasçılarına yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacı- karşı davalıya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 22.12.2021 (Çar.)