YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/21937
KARAR NO : 2013/5864
KARAR TARİHİ : 01.04.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık, Dolandırıcılığa Teşebbüs
…

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın ve şikâyetçinin yokluklarında verilen hükümde başvurulacak yasa yolunun; “Cumhuriyet savcısının huzuruyla talebe uygun, 7 gün içerisinde Yargıtay’a temyiz yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup anlatıldı” şeklinde gösterildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17.04.2012 tarih ve 2011/6-381 Esas, 2012/157 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi, yoklukta verilen hükme ilişkin temyiz süresinin, sanığın bu hükmü usulüne uygun olarak öğrenmesi, yani tebliğle işlemeye başlayacağı açık olduğundan, bildirimde “tebliğ” kelimesine yer verilmemesinin ve başvuru şeklinin gösterilmemesinin sanık açısından yasa yolu süresinin tebliğ ile işlemeye başlayacağı gerçeğini değiştirmeyeceği, kaldı ki, sanığın yasal süresinden sonra verdiği temyiz dilekçesinde, bu ifadeler nedeniyle temyiz süresinin başlangıcı konusunda yanılgıya düştüğüne ilişkin bir iddiada da bulunmadığı, sanığın sorgusunda bildirdiği aynı zamanda MERNİS’te kayıtlı olan adresinden kendisine Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre 03.06.2008 tarihinde yapılan tebligatta usulsüzlük de bulunmadığı dikkate alınarak, temyizin süresinde olduğunu belirleyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
Sanığın yokluğunda verilen hükmün, 03.06.2008 tarihinde kendisine tebliğ edilmiş olmasına rağmen, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 01.08.2008 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.