YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11264
KARAR NO : 2012/6977
KARAR TARİHİ : 06.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mahkemece, sanık hakkında tekerrüre esas alınan İskilip Asliye Ceza Mahkemesi’nce verilen 18.05.2005 tarih 2003/58 esas 2005/94 karar sayılı 08.06.2005 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle tekerrür koşullarının oluştuğu, tekerrüre esas hüküm hakkında 01.06.2005 tarihinden sonra yürürlüğe giren kanunlar nedeniyle uyarlama yapılması yönünde verilen kararın kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olmasının tekerrür uygulamasını engellemeyeceği, ancak infaz aşamasında tekerrüre esas ceza miktarıyla ilgili olarak göz önünde bulundurulacağı anlaşılmakla, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanma imkanı bulunmadığı yönündeki bozma isteyen tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nun 231/6. maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;
Diğer temyiz itirazlarının reddine; Ancak,
1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle ayrıca, hükmolunan adli para cezası tayininde 5237 sayılı TCK.nun 61/8 maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği halde doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi sonucu sanığa fazla ceza tayini,
2-Adli para cezalarının 5083 sayılı Kanun’un 1.maddesi ile 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu’nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3-5237 Sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından; vesalet veya kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.