YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3172
KARAR NO : 2022/2995
KARAR TARİHİ : 24.02.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK’nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için tebligat yapılmış olsa bile suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince; vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın sanığa 05.04.2010 tarihinde iş yeri adresinde yapıldığı, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesinin istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrilmesi; sanığın tebligat tarihinde tüm defter ve belgeleri ibraz ettiğini savunması; dosya içerisinde bulunan 04.08.2011 tarihli basit raporda 2005 yılına ait defter ve belgeleri sanığın ibraz ettiğinin belirtilmesi; 31.12.2011 tarihli vergi suçu raporunda ise, 2005 yılına ait defter ve belgelerde eksiklik olduğuna değinilmesine rağmen hangi defter ve belgelerin eksik ibraz edildiğine dair bir tespitin bulunmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından; eksik belgelerin neler olduğu açıklığa kavuşturularak, varlığı noter onayı veya sair surette sabit kabul edilen defter ve belgeler olup olmadıklarının araştırılması, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK’nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinin tebligat tarihinde faal olması nedeniyle iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit olup olmadığının vergi dairesinden sorulması, varsa belgesinin istenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, uyulmasına karar verilen Dairemizin 10.01.2019 tarih, 2016/7064 Esas ve 2019/242 Karar sayılı ilamındaki bozmanın gerekleri yerine getirilmeden eksik araştırma ve inceleme ile ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.