YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/6537
KARAR NO : 2012/6261
KARAR TARİHİ : 31.05.2012

Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan sanıklar …, …,….., …, … ve …’un yapılan yargılaması sonunda; mahkûmiyetlerine dair Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.01.2008 gün ve 2005/920 Esas, 2008/1 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, sanıkların eylemlerinin birden fazla mağdura yönelik bulunduğu ve mağdur sayısınca suç oluştuğu, dolayısıyla mağdur sayısınca cezalandırılması gerekirken sanıklar hakkında TCK.nın 43/2. maddesinin uygulanması, sanık …’ın mağdure Saime’ye yönelik hürriyetten yoksun kılma eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği halde, hakkında TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar….. ve … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklardan …… ve …’e neticeten maddi hata sonucu 1 yıl 11’er ay hapis cezası verildiği, ancak 2 yıl 6 ay hapis cezasından, TCK.nın 62. maddesince indirim yapıldığında, 2 yıl 1 ay hapis cezası bulunduğu, doğru uygulama yapıldığında cezalarının CMK.nın 231/5. maddesinde öngörülen 2 yıllık sınırı aştığı, dolasıyla CMK.nın 231/5-14. maddeleri gereğince sanıklar hakkında hükmün açıklamasının geri bırakılmasına karar verilmesi mümkün olmadığından, tebliğnamedeki bu yöndeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif edilmiş bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan sanıklar …., …. ve … hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,
Sanıklar …. ve … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Sanıklar … ve … hakkında oluşa göre de, her iki sanığın evlerine mağdurelerin … ile spor müsabakası için geldiklerine ve bu şekilde evde bulunduklarına dair beyanları ile bunu doğrulayan komşu ifadelerin aksine her iki sanığın üzerine atılı suçu işlediklerine ve haklarında mahkûmiyet kararı kurulan diğer sanıklarla eylemleri birlikte işlediklerine veya yardım ettiklerine dair mahkûmiyetlerine yeterli delil bulunmadığı halde beraatlerine kararı verilmesi gerekirken, gerekçesi dahi gösterilmeksizin yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
Sanık … hakkında ise, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda mağdurların dosyaya yansıyan maddi bir zararlarının da bulunmadığı gözetilerek, hüküm tarihi itibarıyla 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun buna göre tartışılması lüzumu,
Kanuna aykırı, sanıklardan …, … ve … müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.