Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2019/4868 E. 2021/22071 K. 01.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4868
KARAR NO : 2021/22071
KARAR TARİHİ : 01.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık …’ın hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın 27.01.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK.nın 310. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 27.05.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanıklar …, … ve … müdafinin sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazının, sanıklara yapılan tebligatın usulsüz olması sebebiyle temyiz talebinin süresinde olduğu ve temyiz talebinin reddine dair 21.04.2014 tarihli ek kararın kaldırılarak yapılan incelemesinde;
Sanıkların üzerine atılı suçu çocuğa ve birden fazla kişi ile birlikte işlemesi karşısında, TCK’nın 3 ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-b-f maddesindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun,
yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafinin, herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.12.2021 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Toplanan delilleri ve mağdur … ‘in aşamalarda alınan birbiriyle uyumlu beyanları nazara alındığında sanık … ve diğer sanıkların kendisine taciz veya herhangi bir cinsel davranışta bulunmadıklarının anlaşılması karşısında eylemin cinsel amaçla işlendiği kabul edilmemelidir. Zira TCK.nın 109/5. maddesindeki cinsel amaç terimi eylemin TCK’da öngörülen cinsel suçlardan birinin işlenmesi amacıyla sınırlı olarak anlaşılır. Cinsel amaç teriminin evlenme maksadıyla işlenen bu tür suçları kapsayacak şekilde genişletilmesi sanık aleyhine yorum olur ki bu durum kıyas yasağına aykırılık teşkil eder.
Cinsel amacı şehvet hissi olarak anlamak ve cinsel suçlarla sınırlı bir şekilde uygulamak gerekir.
Ceza Kanunundaki bu terimleri yorumlarken sanık lehine yorum yaparak madde metninin dar bir şekilde yorumlanması ve sanık lehine yorum yapılması gerekir. Aksi durum kanunların geniş yorumlanması ve böylelikle kanunilik ilkesinin ihlaline sebebiyet verir. Bu gerekçelerle eylemin cinsel amaçla işlenmediği cihetle mahkeme hükmünün bozulması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun onama görüşüne katılmıyoruz. 01.12.2021