Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2012/829 E. 2012/2678 K. 19.04.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/829
KARAR NO : 2012/2678
KARAR TARİHİ : 19.04.2012

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat …… ile davalı vekili Avukat … geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Taraflar arasındaki uyuşmazlık BK’nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Davacı iş sahibi, davalı yüklenici tarafından teslim edilen eserin sözleşme hükümlerine uygun olmadığını ileri sürerek bu iş için ödenen 60.000,00 TL’nin iadesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 21.02.2005 yerine 21.01.2005 olarak gösterilmesi maddi hataya dayalı olup mahkemece her zaman düzeltilebileceğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davacı dava dilekçesinde ödenen 60.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş, daha sonra 28.07.2009 tarihinde ıslah talebinde bulunarak faizin sözleşme tarihi olan 10.08.2001 tarihinden itibaren yürütülmesini istemiş, mahkemece hüküm altına alınan alacağa ihtarla oluşan temerrüt tarihi 12.09.2003 tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Davacı davalı tarafa keşide ettiği Konya 8. Noterliği’nin 29.08.2003 tarih ve 23461 yevmiye sayılı ihtarında sözleşme konusu iş nedeniyle alınan paranın kanuni faiziyle iadesini istemiş, ancak ihtarnamede ödeme miktarı gösterilmemiştir. Bu haliyle sözü edilen ihtar temerrüde esas alınamaz. Bu nedenle hüküm altına alınan alacağa davanın açıldığı 21.02.2005 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken faizin 12.09.2003 tarihinden başlatılması doğru olmamış, karar bu yönden bozmayı gerektirmiş ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca yerel mahkemenin gerekçeli kararı hüküm fıkrası 2. bendinde yer alan “12.09.2003” tarihinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, yerine, “21.02.2005” tarihinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 900,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.