YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/12615
KARAR NO : 2013/17760
KARAR TARİHİ : 18.11.2013
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6110 sayılı Kanun’un 8.maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.
Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava, daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın, daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalı, ayrıca görevli ceza dairesi belirlenirken, suçun ağırlaştırıcı nedenleri de göz önünde bulundurulmayacaktır.
İncelenen dosya içeriğine göre, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.05.2009 tarih ve 2009/295-397 Esas sayılı iddianamesinde; şikâyetçinin, satın almış olduğu domates fidesi karşılığında sanıklara herhangi bir senet, bono ve çek
vermemesine rağmen, sanıkların alacaklarını tahsil etmek amacıyla 03.05.2004 tanzim ve 15.10.2004 ödeme tarihli 1.287.000.000 TL bedelli senedi düzenledikten sonra senedi dayanak göstererek Beypazarı İcra Müdürlüğü’nün 2006/838 Esas sayılı dosyası üzerinden takibe geçip müştekiden yasal faizi ile birlikte toplam 2.444,60 TL parayı tahsil ettiklerinin iddia edilmesi karşısında, sanıkların tavsifi yapılan ve sevk maddesi gösterilen eylemlerinin TCK’nın 159. maddesinde özel olarak düzenlenen dolandırıcılık suçunun temel şekline nazaran daha az cezayı gerektiren alacağın tahsili amacıyla dolandırıcılık suçu ile resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılarak sevk maddesi gösterilen ve nitelendirmesi yapılan resmi belgede sahtecilik suçunun cezasının, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun cezasının ise, aynı kanunun 159. maddesinde altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası olduğu dikkate alındığında;
İddianamedeki anlatım, sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanunu’nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (11.) Ceza Dairesi’nin görevi dâhilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.