YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/20161
KARAR NO : 2013/3539
KARAR TARİHİ : 26.02.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala Zarar Verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık … hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanık …’un, daha önceden arkadaşlık yaptığı tanık …,’i katılanın arabasında görmesi üzerine, yanında arkadaşı olan diğer sanık …’la birlikte katılanın yanına giderek katılanın aracına vurduğu ve bagaj kapağını çökerttiği sabit olmakla mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2-Sanık … hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık …’un aşamalarda değişmeyen savunmalarında sanık …’un olaya karışmadığını, katılana ve aracına sadece kendisinin vurduğunu, sanık …’un da savunmasında suçu kabul etmediğini ve sanık …’u engellemeye çalıştığını beyan etmeleri; katılan …’in ise aracına vuran kişiyi görmediğini söylemesi, olayın başka görgü tanığının bulunmaması karşısında; sanık …’un mahkumiyetine yetecek derecede, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 26.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.