YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15494
KARAR NO : 2013/6667
KARAR TARİHİ : 28.05.2013
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, hakaret, kötü muamele ve 4320 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; hakaret, kötü muamele ve 4320 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından mahkûmiyetine, atılı diğer suçlardan beraatine dair … Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.09.2008 gün ve 2006/472 Esas, 2008/228 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında hakaret, 4320 sayılı Kanuna muhalefet, kötü muamele ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinde yer alan güvenlik tedbirlerine hükmedilmemesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda da mağdurların dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunup bulunmadığı gözetilmeden, diğer koşullar tartışılmadan mağdurların zararının giderilmemesi nedeniyle hakaret suçundan 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Hükümden sonra, 20.03.2012 tarih ve 28239 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 08.03.2012 gün ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 23/1. maddesi ile 14.01.1998 tarihli ve 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanunun tümüyle yürürlükten kaldırıldığı, anılan Kanunun, 13/1. maddesinde “Bu kanun hükümlerine göre hakkında tedbir kararı verilen şiddet uygulayan, bu kararın gereklerine aykırı hareket etmesi halinde, fiili bir suç oluştursa bile ihlal edilen tedbirin niteliğine ve aykırılığın ağırlığına göre hakim kararıyla üç günden on güne kadar zorlama hapsine tâbi tutulur.” şeklindeki düzenleme ile tedbire muhalefet eyleminin yaptırımının yeniden düzenlendiği, 6284 sayılı Kanunun tanımlar başlıklı 2. maddesinin (c) bendinde ise hakim tanımının Aile Mahkemesi hakimini ifade edeceği düzenlemesi karşısında, tedbir kararlarına aykırılık halinde görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu ve bu nedenle görevli mahkemenin yeniden düzenlendiği anlaşıldığından 4320 sayılı Kanuna muhalefet suçundan dosyanın tefrik edilerek görevsizlik kararı verilmesinin gerekmesi,
Oluş ve kabule göre, sanığın terbiye etmek bahanesiyle eşi olan mağdureyi zincirleme şekilde değişik zamanlarda aynı suçu işleme kararı kapsamında darp ederek üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği, bu nedenle sanığın TCK.nın 86/2, 86/3-a ve 43/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek unsurları oluşmadığı halde kötü muamele suçunu oluşturduğu gerekçesi ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.