YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/15263
KARAR NO : 2013/5893
KARAR TARİHİ : 14.05.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar …, …, … ve …’nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Bahçesaray Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 13.03.2008 gün ve 2007/22 Esas, 2008/1 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Türkiye Cumhuriyeti Anayasa’sının 141, 5271 sayılı CMK.nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK.nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği ve hükmün CMK.nın 230. maddesine uygun şekilde gerekçe içermemesinin kesin hukuka aykırılık hallerinden olduğu gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,
Uygulamaya göre ise;
Sanıklar …, … ve …’in sanık …’in eylemine TCK.nın 39/1. maddesine göre yardım eden sıfatıyla katıldıklarının kabul edilmesi karşısında, sanık … hakkında aynı Kanunun 109. maddesi 3. fıkrasının “b” bendinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek bu sanığın cezasının anılan fıkra ve bentle artırılması,
Sanıklar …, … … ve …’nün sanık …’in eylemine yardım eden sıfatıyla katıldıkları kabul edildiği halde, haklarında TCK.nın 109/1. maddesine göre tayin edilen ceza aynı Kanunun 39/1. maddesi ile indirilmeyerek fazla ceza tayini ve adı geçen sanıklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezaları ertelendiği halde TCK.nın 53. maddesinin 4. fıkrasına aykırı olarak aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen belli haklarını kullanmaktan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,
Sanık …’in 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar olmak üzere 53/1. maddede yazılı tüm haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, yalnızca “d” ve “e” bentlerindeki haklardan yoksun bırakılmalarına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.