YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4578
KARAR NO : 2019/8033
KARAR TARİHİ : 25.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda davanın reddine dair karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece, 13.10.2015 tarihli ek karar ile süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmiş, ek kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairenin 19.11.2018 tarihli ve 2017/8070 Esas, 2018/18817 Karar sayılı ilamı ile ek kararın onanmasına karar verilmişti. Davacı vekilince süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava dilekçesinde, davacı …’ın nakil ve evlilik sebeplerine dayalı olarak nüfus kayıtlarında babası … ..ün nüfus hanesinde kaydının bulunmadığı ileri sürülerek nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istenmiş; Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, mahkemece 13.10.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süresinde olmadığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddine dair kararın Dairemizin 19.11.2018 tarihli ve 2017/8070 Esas, 2018/18817 Karar sayılı ilamı ile onanmasına dair kararının davacı vekili tarafından düzeltilmesi istenildiğinden dosya yeniden incelenmiştir.
Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesi sonucu; mahkemenin davanın reddine dair kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine mahkemece, 13.10.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin sürenin geçmiş olduğu gerekçesi ile reddedilmiş, iş bu ek karar 29.02.2016 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiş, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz dilekçesinin 14.03.2016 tarihinde havale edilerek temyiz defterine kaydedildiği görülmüştür.
Bu durumda 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 432/son maddesi hükmünde öngörülen 7 günlük temyiz süresi geçmiş bulunduğundan 01.06.1990 tarihli ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken ek karar incelenerek onanmasına karar verildiği yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından onama kararının kaldırılarak temyiz isteminin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 19.11.2018 tarihli ve 2017/8070 Esas-2018/18817 Karar sayılı onama ilamının KALDIRILMASINA, davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 432/son maddesi uyarınca SÜRE YÖNÜNDEN REDDİNE, 25.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.