YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1627
KARAR NO : 2021/2859
KARAR TARİHİ : 02.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yokluğunda verilen kararın, tebligat tarihinde cezaevinde bulunan sanığa tebliğ edilirken, tebliğ edilen karar içeriği okunup, anlatılma suretiyle tebliğ edilmesinde yasal zorunluluk bulunması karşısında; cezaevi idaresince sanık hakkında düzenlenen 18.05.2016 tarihli tebligat belgesi içeriğine göre, tebliğ işlemi CMK’nin 35/3. maddesinde öngörülen usule uygun olmadığından geçersiz olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Mağdurun geçici raporunda, “.. çekilen kafa grafisinde parietal bölgesinde şüpheli fraktür tespit edilmesi nedeniyle, Kırıkhan Devlet Hastanesine sevki yapıldı” ibaresine yer verilmekle, mağdurun sevk edildiği hastanedeki muayene ve tedavi evrakları ile ilgili grafilerin temini, gereğinde yeniden grafi çektirilmesi ile nihai raporun buna göre tanzimi gerekirken, mağdurun olaydan çok sonraki 02.10.2013 tarihli muayenesine dayanılarak tanzim edilen rapor esas alınarak hüküm tesisi edildiği anlaşıldığından, mağdura ait tüm tedavi belgeleri, geçici ve kesin raporların en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek, özellikle kemik kırığının hayati fonksiyonlarına etki derecesi ve yüzünde sabit ize neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer bırakmayacak ve 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,
2) Sanığın savunmasının alındığı 3. celse tutanağının, kısa kararın da yer aldığı son celse tutanağının ve gerekçeli kararın ilgili zabıt katibi tarafından imzalanmaması,
3) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesi uygulanmamış ise de; hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın sonuç ceza miktarı açısından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 02.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.