YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/22799
KARAR NO : 2021/1423
KARAR TARİHİ : 02.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanında kapının zorlandığını ve evin içindeki dolap kilidinin kırılarak tesbihin çalındığını beyan etmesi karşısında sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde dava açılması olanaklı görülmüştür.
1-Sanık …’in temyiz isteminin incelenmesinde;
Yokluğunda verilen ve bildirdiği en son adresine usulüne uygun şekilde 28.04.2015 tarihinde tebliğ edilen 19.02.2015 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 06/05/2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanık … hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

3-Sanık … hakkında hırsızlık ve sanık … hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
a-Sanık …’in ikinci el değeri 5 TL olarak belirlenen mağdura ait tesbihi çalması eyleminde, günün koşullarına göre tesbih değeri gözönüne alındığında malın değerinin az olması nedeniyle TCK’nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b-Sanık …’ın ise; takip edilerek sanıkların yakalandığı, bir kısım suç eşyasının bulunduğu ifade edilen 34 BS 2789 plakalı aracın ruhsat sahibinin kim olduğu, silsile yoluyla kimin kime kiraladığı ve buna dair belgeler araştırılıp, temin edilip Ramazan ve Kadir isimli kişilerin kiralama sürecindeki durumları değerlendirilip, Ramazan ve Kadir isimli kişilerin aynı şahıslar olup olmadığı açıklığa kavuşturulup, Ramazan’ın suçun işlenmesine ne şekilde katıldığı tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanık … hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.