Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2020/6757 E. 2020/17194 K. 26.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/6757
KARAR NO : 2020/17194
KARAR TARİHİ : 26.11.2020

BÖLGE ADLİYE
MAHKEMESİ : Ankara 9. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
İLK DERECE
MAHKEMESİ : Düzce 1. İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava bir kısım işçilik alacağının tahsili istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, bu karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi’nin kararının ortadan kaldırılmasına, davanın görevli mahkemede açılmamış olması nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114/1-c ve 115/2 maddeleri uyarınca usulden reddine karar verilmiş ve karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-a/3. maddesinde; “Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması halinde bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği”, 362/1-c maddesinde ise; “Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verilen kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği” düzenlenmiştir.
Anılan yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesine kendi yargı çevresinde bulunan mahkemelerin görev ve yetkiye ilişkin uyuşmazlıklarını kesin olarak giderme yetkisi tanındığı ve bu uyuşmazlıkların Bölge Adliye Mahkemesi kararıyla kesin olarak çözümlenmesi sisteminin benimsendiği anlaşılmaktadır.
Bu itibarla, İlk Derece Mahkemesinin görev ve yetkiye ilişkin kararını istinaf başvurusu üzerine inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi kararı kesin nitelikte olup, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, taraf vekillerinin temyiz isteminin 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-a/3 ve 362/1-c maddeleri gereğince REDDİNE, peşin alınan temyiz karar harcının talep halinde ilgililere iadesine, 26.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.