Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/4911 E. 2021/3551 K. 09.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4911
KARAR NO : 2021/3551
KARAR TARİHİ : 09.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Mağdur hakkında Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Hastanesi tarafından düzenlenen 08.12.2015 tarihli rapora göre, sanığın eylemi nedeniyle mağdurun, sol omuz üstünde 2×1 cm.’lik ve 3 cm. derinliğinde ve batın göbek orta hattında 3 cm. genişliğinde 5 cm. derinliğinde yaralandığı, acil operasyona alındığı, ameliyat notunda karaciğer sol lobda 1×1 lasere alan kater ile kanama kontrolü yapıldığı, ekplarasyonda başka patolojiye rastlanılmadığı, perikart yaralanması olduğu için ilgili bölümlere konsülte edildiği, kalp ve damar cerrahisi ameliyat notunda ise batına nafiz yaralanmanın diyafragmanı aşarak perikart ve kalbe ulaştığı, burada aktif kanama olduğu bahsiyle genel cerrahinin isteği üzerine operasyona müdahil olunduğu, diyafragmana kubbesinde ortada yaklaşık 2 cm.’lik delici-kesici alet yaralanması ve kanama mevcut yara yanlara doğru genişlediği, perikartta kalbin diyogtermatik düzeyinde 2 cm.’lik kesi mevcut olduğu perikart insizyonu genişletildiği, yapılan ekprolasyonda sağ ventrikül diyagtermatik yüzünde 3 cm.’lik yüzeysel kesi mevcut olduğu belirtilmiş olup, mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla; suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, kalbe nafiz kesinin yeri ve niteliği dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,
2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 09.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.