Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/469 E. 2021/3388 K. 06.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/469
KARAR NO : 2021/3388
KARAR TARİHİ : 06.04.2021

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.02.2009 gün ve 2007/360 – 2009/15 sayılı kararı onayan Daire’nin 04.11.2019 gün ve 2019/141 – 2019/6786 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 05., 29., 30. ve 32. emtia sınıflarında tescilli “ETİ FORM”, “FORM” esas unsurlu tescilli markaların sahibi bulunduğunu, davalı şirketin 2006/01954 numaralı “LADEXFORM+şekil” ibareli tescil başvurusuna TPMK nezdinde itiraz ettiklerini, ancak itirazın TPMK YİDK’nca nihai olarak reddedildiğini, oysa “FORM” ibareli müvekkile ait markaların tanınmış marka olduğunu, müvekkili şirketin “FORM” ibareli markaları Türkiye’de ilk tescil ettiren firma olduğunu, “FORM” markasını ülke çapında tanınmış hale getirebilmek için çok büyük yatırımlar yaptıklarını, bu nedenle tescili istenen markanın müvekkiline ait “FORM” ibareli markalar ile iltibasa yol açacağını, müvekkiline ait markanın ayırt edici karakterini zedeleyeceğini ve müvekkili şirketin itibarının yıpranacağını ileri sürerek, TPMK YİDK’nın 11.09.2007 tarih ve 2007-M-5145 sayılı kararının iptali ile markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğünün tespiti ile marka sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.