Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2021/940 E. 2021/5562 K. 04.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/940
KARAR NO : 2021/5562
KARAR TARİHİ : 04.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I
Davalılar temyizi yönünden;
Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz kesinlik sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz. Dosya içeriğine göre; dava ve ıslah dilekçesi dikkate alındığında, davada kabul edilen miktar 3.179,78 TL olup bu miktar, 2019 olan karar tarihi itibari ile 3.200,00 TL temyiz kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalıların temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE,
Davacı temyizi yönünden;
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre gerekçeli temyiz dilekçesi verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, davacının yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan sair bozma isteğinin reddine karar verilmiştir.
2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ücreti net 2.636,78 TL olarak hesaplanmış olup Mahkemece dosya kapsamına uygun şekilde gerekçede davacının net 2.636,78 TL fazla çalışma alacağı bulunduğu açıklanmasına karşın dava ve ıslah dilekçesinde talep edilen toplam 1.699,99 TL hüküm altına alınarak davada talep edilmeyen bakiye miktarın saklı tutulması yerine reddine karar verilmiştir. Hüküm açıklanan sebeple hatalı olup belirtilen husus bozma sebebi ise de; yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/8. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeple; temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının, fazla çalışma ücreti alacağına ilişkin “1” numaralı bendinin sonunda yazılı “ fazlaya ilişkin istemin reddine,” ibaresinin hüküm yerinden çıkartılmasına; yerine, “ fazlaya ilişkin isteminin saklı tutulmasına” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 04.03.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.