YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3268
KARAR NO : 2021/5914
KARAR TARİHİ : 02.04.2021
(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
1219 sayılı Tababet Şuabatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun’a muhalefet suçundan Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2011 tarihli ve 2009/344 esas, 2011/236 sayılı kararı ile 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükümlü …’ın, bu cezasını Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumunda infazı sırasında, Gaziantep İnfaz Hâkimliğinin 30/04/2018 tarihli ve 2018/2465 esas, 2018/2600 sayılı kararı ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A-1 maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına ve tahliyesine müteakip, Gaziantep Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12/02/2019 tarihli ve 2018/1164 NKL sayılı yazısı ile, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymadığından bahisle, hükümlünün koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasını kapalı ceza infaz kurumunda çektirilmesi talebinin kabulüne ve koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasının infaz için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine dair Gaziantep İnfaz Hâkimliğinin 28/02/2019 tarihli ve 2019/1183 esas, 2019/1204 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına, hükümlünün Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumuna alınması için gereken işlemler bakımından dosyanın Cumhuriyet Savclığına iadesine ilişkin Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2019 tarihli ve 2019/530 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Her ne kadar merci Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesince “cezasını infaz etmek üzere doğrudan açık ceza infaz kurumuna alınan daha sonra Denetimli Serbestlik tedbirinden faydalanan hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine ihtarata rağmen uygun davranmaması halinde, kapalı ceza infaz kurumuna gönderilemeyeceği, zira bu hükümlülerin kanun gereği doğrudan açık ceza infaz kurumuna alındığı, denetimli serbestlik tedbirinin ihlalinde kapalıya gönderilen hükümlülerin kapalı ceza infaz kurumundan geldiği, Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin 90 . Maddesinin başlığında “iade” denilerek kapalı ceza infaz kurumundan gelen ve denetime uymayan hükümlülerin kapalıya gönderileceğinin belirttiği, Yargıtay’ın firar gibi daha ağır bir durumda bile kapalı cezaevinden gelmeyen hükümlünün kapalıya iade edilemeyeceğini içtihat ettiği, bu içtihattan hareketle denetime uymayan ancak açık ceza infaz kurumundan gelen hükümlülerinde kapalıya iade edilmemesi gerektiği, denetime uymadığı için de koşullu salıverme tarihine kadar olan cezasının infazı için
açık ceza infaz kurumuna alınması gerektiği” şeklinde gerekçe ile itirazın kabulüne karar verilmiş ise de;
Hükümlü hakkındaki yasal mevzuat incelendiğinde,
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un “Denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infazı” başlıklı 105/A maddesinin 6. fıkrasının;
“Hükümlünün;
a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi,
b) Hakkında belirlenen yükümlülüklere, denetimli serbestlik müdürlüğünün hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerileriyle hakkında hazırlanan denetim planına uymamakta ısrar etmesi,
c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi,
hâlinde, denetimli serbestlik müdürlüğünün talebi üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine, infaz hâkimi tarafından karar verilir.” şeklinde,
Açık Ceza İnfaz Kurumlarına Ayrılma Yönetmeliğinin “Doğrudan açık kuruma alınacak hükümlüler ” başlıklı 5. maddesinin “madde 5– (1) Terör suçları, örgüt faaliyeti kapsamında işlenen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlar hariç olmak üzere;
a) Kasıtlı suçlardan toplam üç yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm olanların,
b) Taksirli suçlardan toplam beş yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm olanların,
c) Adlî para cezası hapis cezasına çevrilenlerin,
ç) 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu gereğince tazyik hapsine tabi tutulanların, cezaları doğrudan açık kurumlarda yerine getirilir.” ve anılan Yönetmeliğin “Açık kuruma ayrılamayacak hükümlüler” başlıklı 8. maddesinin “Madde 8 – (Değişik:RG-22/8/2015-29453)…(2) Ayrıca; a) Koşullu salıverilme kararı geri alınanların, geri alınan cezalarının tamamı, b) Denetimli serbestlik tedbirinin ihlali sonucunda, koşullu salıverilme tarihine kadar olan sürenin tamamı, kapalı kurumlarda infaz edilir. Diğer cezalar, Yönetmelikte aranan koşulların bulunması halinde açık kurumlarda infaz edilebilir.” şeklinde,
Denetimli Serbestlik Hizmetleri Yönetmeliğinin “Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna İade” başlıklı 90. maddesinin” a) Ceza infaz kurumundan ayrıldıktan sonra, talebinde belirttiği denetimli serbestlik müdürlüğüne üç gün içinde müracaat etmemesi, b) Hakkında belirlenen; 1) Yükümlülüklere, 2) Denetimli serbestlik müdürlüğünün
hazırladığı denetim ve iyileştirme programına, 3) Denetimli serbestlik personelinin uyarı ve önerilerine, 4) Denetim planında yükümlülüklerin infazına ilişkin belirlenen kurallara, uymamakta ısrar etmesi, c) Ceza infaz kurumuna geri dönmek istemesi, hâlinde, komisyonun kararı üzerine, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesi, infaz hâkiminden talep edilir.” şeklinde düzenlendiği,
İnfaz dosyası incelendiğinde, hükümlünün Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2011 tarihli ve 2009/344 esas, 2011/236 sayılı kararı ile 2 yıl 6 ay hapis cezasının infazı için ilk kez ceza infaz kurumuna 27/04/2018 tarihinde alındığı ve Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 27/04/2018 tarihli ve 2018/7-2146 sayılı müddetnameye göre hakederek tahliye tarihinin 24/10/2020, koşullu salıverilme tarihinin ise 26/07/2019 olarak belirlendiği, hükümlünün Gaziantep İnfaz Hâkimliğinin 30/04/2018 tarihli kararıyla denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle tahliye edildiği ancak hükümlünün yükümlülüklerine uymamakta ısrar etmesi nedeniyle Gaziantep Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12/02/2019 tarihli ve 2018/1164 NKL sayılı yazısı ile denetimli serbestlik dosyasının kapatılmasına ve kapalı ceza infaz kurumuna iadesi yönünde karar talep edilmesine karar verildiği,
Bu haliyle, doğrudan açık ceza infaz kurumunda cezasının infazı başlayan hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uymamakta ısrar ettiğinin anlaşılması karşısında, koşullu salıverilme tarihine kadar olan cezasının infazı için kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2019 tarihli ve 2019/530 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 26/08/2019 gün ve 94660652-105-78-11392-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;
TÜRK MİLLETİ ADINA
Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/04/2019 tarihli ve 2019/530 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için
dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.