Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2017/32279 E. 2021/1093 K. 10.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/32279
KARAR NO : 2021/1093
KARAR TARİHİ : 10.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Sanıklar hakkında CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bakır Fabrikasında müdür olarak görev yapan katılanın, İran’dan ucuz bakır getiren birilerinin olduğunu söyleyen tanık … ile birlikte sanıklarla tanışmak için Van’a gittiği, tanık Nazire’nin de burada katılan ve tanık …’ı sanıklarla tanıştırdığı, daha sonra bakır ham maddesini göstermek için sanıkların katılanı İran’a götürdüğü, bakır ile ilgili kendilerine ait olduğunu iddia ettikleri iş yerlerini gösterdikleri, Türkiye’ye döndükten sonra sanıkların sevkiyat ve gümrük masrafı için 255.000 TL para istemeleri üzerine, katılanın parayı sanık …’in banka hesabına gönderdiği ancak sanıkların katılana söz konusu bakırı göndermediği, bu suretle sanıkların atılı suçu işledikleri iddia olunan olayda;
Katılanın samimi ve ayrıntılı anlatımları, bu beyanları doğrulayan tanıkların anlatımı, banka dekontları ve sanıkların kısmi ikrarı ile suç konusu paranın sanık …’in hesabına havale yapıldığını doğrulayıp aralarında ticari ilişki olduğunu ancak bakır değil maden yağı satacaklarını beyan etmeleri dikkate alındığında sanıkların baştan itibaren suç işlemek kastıyla katılanı aldatarak haksız yarar sağlamaları şeklinde sübut bulan eylemlerinin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK’nın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıkların bu suçtan mahkumiyetleri yerine, yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.