YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4899
KARAR NO : 2021/2221
KARAR TARİHİ : 09.03.2021
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.01.2017 gün ve 2016/79 E. – 2017/17 K. sayılı kararı bozan Daire’nin 24.01.2019 gün ve 2017/4852 E. – 2019/698 K. sayılı kararı aleyhinde davalılar … ve … vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin yurt dışında çalışmakta iken kazanmış olduğu tüm birikimleri ile davalı taraflarla ortak olarak ticari işletme açtığını, daha sonra davalılar tarafından kendisine verilen sözlerin yerine getirilmemesi nedeniyle davalılarla anlaşmazlığa düşerek bu işletmeden olan alacaklarının, hisselerinin ve paylarının davalılara devredilmesine ilişkin borçlular ile aralarında bir sözleşme düzenlediklerini, sözleşme hükümlerinin yerine getirilmediğini, davalıların taahhütlerini ihlal ettiklerini ve yaptıkları haksız ve hukuksuz işlemleri ile müvekkilinin şirket sebebiyle 3. kişilere ve bankalara borçlanmasına sebebiyet verdiklerini, müvekkilinin davalılar aleyhine Hollanda’da yargı yoluna başvurduğunu, taraflar ve vekillerinin borcun tasfiyesi konusunda anlaşmaya gittiklerini ve anlaşmanın Amsterdam Mahkemesi Medeni Hukuk Bölümü, Tedbirler Hakimliği tarafından da onaylanarak kesinleştiğini, Amsterdam Mahkemesi’nin 496431/KG RK-2400 Pee/AB no’lu kararı gereğince davalıların müvekkiline ödeme yapmakla yükümlü bulunduklarını, müvekkilinin Akaland B.V.’nin davalılardan olan tüm alacaklarına da temlik alacaklısı sıfatı ile talep hakkına sahip olduğunu ileri sürerek, Amsterdam Mahkemesi’nin 496431/KG RK 11-24000 Pee/AB no’lu kararının tenfizini talep etmiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davalılar … ve … vekilleri karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar … ve … vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar … ve … vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılar … ve …’den ayrı ayrı alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.