YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1639
KARAR NO : 2021/4340
KARAR TARİHİ : 17.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Hükme esas alınan mağdur …’ın yaralanmasına ilişkin … Devlet Hastanesi adli tıp uzmanınca düzenlenen 21.03.2016 tarihli adli raporun aslının ya da aslı gibidir onaylı bir suretinin dosya içerisine alınması gerekliliğinin gözetilmemesi,
2)Sanığın üzerlerine atılı suçun 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/2,b-son maddeleri kapsamında olup, alt sınırı 5 yıl hapis cezasından fazla olduğundan 5271 sayılı CMK’nin 150/3. maddesinin açık hükmü karşısında, sorgusu sırasında zorunlu müdafii hazır olmaksızın savunmasının alınması suretiyle sanığın savunma haklarının kısıtlanarak CMK’nin 188/1. maddesine muhalefet edilmesi,
3)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/2-son maddesinin uygulanması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) sayılı kararları ile, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve yine 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
4) Sanığın TCK’nin 86/1, 86/3-e ve 87/2-b maddeleri uyarınca verilen 3 yıl 8 ay hapis cezasının, TCK’nin TCK’nin 87/2-son maddesi uyarınca 8 yıl hapis cezasına çıkarılması sırasında, uygulama maddesinin TCK’nin 87/son maddesi olarak gösterilmesi,
5)Mağdur kardeşi …’ı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan koltuk değneği ile hayati tehlike geçirecek, yüzünde sabit iz oluşacak, ağır (5) derecede kemik kırığına ve sağ gözündeki görme kaybı nedeniyle organlarından birinin işlevinin sürekli yitimine neden olacak şekilde birden fazla nitelikli hal ihlali yaparak yaralayan sanığın, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezası belirlenirken, TCK’nin 3. maddesine belirtilen “cezada orantılılık” ilkesi de gözetilerek TCK’nin 61. maddesindeki ölçütlere göre sonuç cezaya etkili olacak şekilde makul bir oranda alt sınırdan uzaklaşması gerektiği halde, yazılı şekilde ceza verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
6) İlk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık hakkında TCK’nin 29. maddesi uyarınca tahrik hükümleri uygulanırken, TCK’nin 3. maddesinde belirtilen “cezada orantılılık ilkesi” de nazara alınarak asgari oran olan (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken, (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
7)Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 17.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.