Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2018/7800 E. 2019/9620 K. 30.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/7800
KARAR NO : 2019/9620
KARAR TARİHİ : 30.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı, maliki olduğu 636 parsel sayılı taşınmaza davalı kurumun elektrik direkleri dikmek ve nakil hattı kurmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elektrik direkleri ile nakil hattının yıkılmasına ve 1.000 TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.
Davalı Tedaş, devir sözleşmesi ile kullanım hakkının… Elektrik Dağıtım A.Ş.’ye devredildiğini belirterek davanın husumetten reddine, aksi takdirde davanın adı geçen şirkete ihbarına karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, müdahalenin keşfen sabit olduğu gerekçesiyle 4 adet elektrik direği ve hattının yıkılmasına, zarar meydana gelmediği gerekçesiyle de ecrimisil isteğinin reddine dair verilen karar, davalı kurum vekili ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, ecrimisil ve yıkım isteklerine ilişkindir.
1. Bilindiği üzere; 1086 sayılı HUMK’un 5219 sayılı Yasa ile değişik 427/2 maddesi uyarınca 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080.00.TL’den az olan davalara ait yerel mahkeme kararlarına karşı temyiz yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Davacı 26.12.2013 havale tarihli dava dilekçesi ile 1.000 TL ecrimisil isteğinde bulunmuş, Mahkemece, zarar meydana gelmediği gerekçesiyle ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiştir. Reddedilen miktarın temyiz kesinlik sınırı olan 2.080,00 TL nin altında kaldığı açıktır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’da da bir karar verilebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından (6100 sayılı Yasa’nın 3. maddesi yollamasıyla) davacının ecrimisil isteğine yönelik temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2. Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı kurum vekilinin yıkım isteğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden Reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün bu kısmının onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davacının ecrimisil isteğinin reddine yönelik temyiz itirazları temyiz kesinlik sınırı altında kaldığından, REDDİNE, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı kurum vekilinin yıkım isteğinin kabulüne yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi ile hükmün bu kısmının ONANMASINA, HUMK’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 15,20 TL’nin temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.